Chapter 0005

ตอนที่ 5 การตลาดแบบหิวโหย และยังมีคนที่อยากเหมาหมด

หมาป่าเฒ่าไม่ได้อธิบายอะไร เพียงยืนรออยู่หน้าร้านด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข

รออยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ถือข้าวผัดไข่ที่ห่อกลับบ้านวิ่งตรงกลับหอพักด้วยความพึงพอใจ

“เอาให้ฉันที่หนึ่ง ฉันจะขอลองยาพิษดูหน่อย คิดซะว่าอดบุหรี่ฝูหรงหวังไปซองหนึ่งก็แล้วกัน”

“เถ้าแก่ เอาให้ฉันที่หนึ่งเหมือนกัน คืนนี้ขอฟุ่มเฟือยสักมื้อ”

เมื่อเห็นท่าทางของหมาป่าเฒ่า ก็มีนักศึกษาบางคนเริ่มอยากรู้อยากเห็นรสชาติของข้าวผัดไข่จานละ 30 หยวนนี้ขึ้นมา

ด้วยเหตุนี้ จั่วเซียวจึงเริ่มยุ่งขึ้นมา

“เพื่อน ข้าวผัดไข่นี่รสชาติเป็นยังไงบ้างกันแน่”

“นั่นสิ ทำไมพวกนายถึงพากันเงียบกริบไม่พูดไม่จากันหมดเลย”

“อย่าทำหน้าเลียนแบบหมาป่าเฒ่ากันหมดสิ รู้สึกเหมือนพวกนายร่วมมือกันเลย”