ตอนที่ 0039

ตอนที่ 0039

ขึ้นภัตตาคาร ขายเห็ดป่า

“ท่านพ่อ หากขายไม่ได้ก็ปล่อยให้ขายไม่ได้ไปเถิด มิเป็นไรหรอก พวกเรายังมีเห็ดป่าแล้วก็หน่อไม้ภูเขาเหล่านี้อยู่นี่นา”

หลินฉางถิงยังคิดว่าเป็นโสมป่าที่พวกเขานำเข้าไปขายไม่ออก บิดาตระกูลหลินจึงได้ใส่ใจถึงเพียงนี้ จึงรีบเอ่ยปลอบโยน

เรื่องพรรณนี้เขาเองก็ชินชาเสียแล้ว ร้านยาแห่งนี้ดูใหญ่โตปานนั้น จะมีสมุนไพรพรรณใดที่ไม่เคยพบเห็นกันเล่า หากพวกเขาไม่ยอมรับสมุนไพรของตนก็เป็นเรื่องปกติยิ่ง

มุมปากของหลินอวิ๋นชูยกขึ้นบางๆ นางมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าข้างกายพวกเขาไม่มีผู้ใด จึงขยับเข้าไปใกล้หลินฉางถิง แล้วกระซิบเสียงเบาว่า “พี่ใหญ่ โสมป่าต้นนั้นร้านยารับซื้อแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อเพียงตื่นเต้นเกินไปเท่านั้น มิมีสิ่งใดหรอก”