ตอนที่ 0004

ตอนที่ 0004

ดอกไม้ป่าหนึ่งช่อ

เมื่อได้ยินคำตอบของหลินอวิ๋นชู ในที่สุดหลินฉางอันก็ยิ้มออกทั้งน้ำตา มุมปากยกสูงขึ้น ความกังวลใจมาตลอดทั้งวันในวันนี้ท้ายที่สุดก็วางลงได้เสียที

พี่สาวสนิทกับเขามากที่สุด เขาก็บอกแล้วว่าพี่สาวจะจำเขาไม่ได้ได้อย่างไร พี่สาวลืมใครก็ลืมได้ แต่จะลืมเขาไม่ได้เด็ดขาด

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ในใจหลินฉางอันพลันเบิกบานขึ้นมา แหงนหน้าขึ้น ปากเล็กๆ ก็เริ่มเจื้อยแจ้วพูดคุยกับหลินอวิ๋นชู

“พี่สาว ตอนนี้ท่านยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนอีกหรือไม่?”

“หิวแล้วใช่หรือไม่ ท่านแม่กำลังทำอาหารเย็นอยู่ อีกเดี๋ยวก็จะได้กินข้าวแล้ว ท่านรออีกสักประเดี๋ยวนะ”