เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 415 วิญญาณดาบไร้เทียมทาน! โอสถเสวียนหมิงแตกกระจาย! (ตอนปลาย)
เสวียนหมิงซ่างเหรินเซถอยหลังโดยไม่ทันตั้งตัว กระทั่งความเจ็บปวดเสียดแทงหัวใจจู่โจมเข้ามา ถึงได้แผดเสียงคร่ำครวญโหยหวน ความเจ็บปวดจากข้อมือที่ขาดสะบั้นแทรกซึมลึกถึงวิญญาณ ราวกับทำให้ดวงวิญญาณแหว่งวิ่นจนแทบมิอาจทานทน!
“บาดเจ็บง่ายดายถึงเพียงนี้เชียวหรือ...”
แม้แต่ตัวซูฉางคงเองก็ยังประหลาดใจ ท่าไม้ตายก่อนหน้านี้อย่าง ‘เสือขาวคำรามสังหาร’ ล้วนทรงอานุภาพกล้าแข็ง ทว่าต่อให้ซัดเข้าจุดตายที่ศีรษะ ยังยากจะทำอันตรายอีกฝ่ายได้แม้เพียงปลายก้อย แต่ยามนี้เมื่อใช้วิญญาณดาบ เพียงปะทะกันชั่วพริบตาเดียว กลับตัดฝ่ามือของอีกฝ่ายขาดสะบั้นไปข้างหนึ่ง!
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้... ‘ฤทธิ์เทพเทียม’ ของเสวียนหมิงซ่างเหรินดูดกลืนและสลายการโจมตีได้ทุกชนิด ทว่ากลับมิอาจรวม ‘วิญญาณดาบ’ เข้าไปด้วย นี่คือพลังที่มาจากวิญญาณ! เป็นพลังคนละสายโดยสิ้นเชิง!”