เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 413 ฤทธิ์เทพเทียมปะทะฤทธิ์เทพเทียม! ศึกปรมาจารย์ใหญ่! (ตอนปลาย)
“กำลังภายในช่างลึกล้ำยิ่งนัก เหนือกว่าข้าไปไกลโข!”
ซูฉางคงลอบตื่นตะลึง ทั้งวิชาวาฬยักษ์และวิชาลมหายใจเต่าของตนล้วนบรรลุถึงขอบเขตอันสูงส่ง กำลังภายในย่อมไม่ธรรมดา แต่เมื่อเทียบกับเสวียนหมิงซ่างเหรินแล้ว กลับยังด้อยกว่าอยู่หลายขั้น!
ทว่านี่ก็นับเป็นเรื่องปกติ เคล็ดวิชาของสำนักเสวียนหมิงมีจุดเด่นในการดูดกลืนพลังของผู้อื่นมาเสริมสร้างตนเอง เลื่องชื่อด้านกำลังภายในอันลึกล้ำพิสดาร ต่างฝ่ายต่างมีความถนัดเฉพาะตัว การที่ตนจะเทียบประมุขสำนักผู้นี้ไม่ได้จึงมิใช่เรื่องแปลกอันใด
“โฮก!”
เมื่อต้องเผชิญกับคลื่นเสียงที่ซัดสาดเข้ามาดั่งฟ้าถล่ม ซูฉางคงสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะแผดเสียงคำรามลั่นประหนึ่งพยัคฆ์ร้ายก้องออกมาจากลำคอ เสียงคำรามนั้นคล้ายพยัคฆ์ก้องไพร สะท้อนสะท้านก้องกังวานไปทั่ว
“แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก!”
คลื่นเสียงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าโถมทะยานดั่งฝูงอสูรนับหมื่นวิ่งพล่าน ทุกหนแห่งที่ผ่าน ผืนปฐพีแตกแยก สิ่งปลูกสร้างพังทลาย