เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 399 ถ้ำศาสตราหมื่นวิญญาณ! โลหิตราชันอสูรมาร! (ตอนต้น)
"วิชาชักนำปราณ!"
ซูฉางคงรวบรวมสมาธิแน่วแน่ ห้าปราณในทะเลจิตหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ชักนำปราณวิญญาณฟ้าดินเข้าหาตัว
"ซ่า ซ่า ซ่า!"
ปราณวิญญาณฟ้าดินโดยรอบเกือบห้าร้อยจั้งพลันปั่นป่วนโหมกระหน่ำ ถูกซูฉางคงดึงดูดเข้ามา ปราณวิญญาณอันไพศาลนั้นราวกับควันหมอก ทั้งยังคล้ายคลื่นยักษ์ซัดสาด ก่อตัวเป็นวังวนขนาดมหึมา โดยมีร่างของเขาตระหง่านอยู่กึ่งกลาง เรือนผมสีดำขลับโบกสะบัด ประหนึ่งเทพเจ้าผู้กุมอำนาจฟ้าดินเอาไว้ในกำมือ!
"เขาถึงกับควบคุมปราณวิญญาณฟ้าดินได้กว้างใหญ่ขนาดนี้เชียวหรือ? ปราณวิญญาณฟ้าดินทั่วทั้งเขาฝูเซี่ยงถูกสูบไปจนหมดสิ้น..."
หนังตาของเหลียนเทียนลู่กระตุกวูบ ยามมองซูฉางคงที่อยู่ใจกลางวังวนปราณวิญญาณก็รู้สึกคอแห้งผาก
ในฐานะปรมาจารย์ห้าปราณ เหลียนเทียนลู่สามารถควบคุมปราณวิญญาณฟ้าดินได้เพียงรัศมีร้อยกว่าจั้งเท่านั้น ทว่าซูฉางคงกลับควบคุมได้ไกลถึงห้าร้อยจั้ง ปริมาณปราณวิญญาณที่อีกฝ่ายเรียกใช้ มากกว่าตนถึงสิบยี่สิบเท่าขึ้นไป!
นี่มันเหนือล้ำเกินกว่าความเข้าใจของยอดผู้ฝึกยุทธ์ก่อกำเนิดทั่วไปอย่างสิ้นเชิง