เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 เจ้ากรมปราบมาร! ร่างมารลวงตา!
ในเวลาเดียวกัน ภายในตรอกเล็กๆ ห่างจากคฤหาสน์ที่ซูฉางคงพำนักไปหนึ่งลี้ ชายคนหนึ่งพลันชะงักฝีเท้าลง
บุรุษผู้นั้นรูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดเทา สวมงอบ ใต้ปีกงอบปรากฏใบหน้าคมสันแลดูผ่านโลกมาอย่างโชกโชน แต่งกายเยี่ยงชาวยุทธภพทั่วไป
"เคร้ง เคร้ง เคร้ง!"
กล่องเหล็กทรงยาวที่สะพายอยู่บนหลังสั่นสะเทือนไม่หยุด ราวกับพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากพันธนาการ ส่งผลให้สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลง "จื่อพั่วสั่นไหว? สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของอสูรมารรึ?"
"สงบลงหน่อย"
ชายชุดเทาตบกล่องเหล็กบนหลังเบาๆ แรงสั่นสะเทือนภายในจึงค่อยๆ สงบลง
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด "ในเมืองเฟยอวิ๋นมีผู้ฝึกยุทธ์อสูรกบดานอยู่หรือไร? ทว่า... ยามนี้มีภารกิจสำคัญติดตัว ไว้ขากลับค่อยมากวาดล้างแล้วกัน"
ทั้งซูฉางคงและชายชุดเทาต่างรับรู้ถึงการมีอยู่ของอีกฝ่าย ทว่าบุรุษชุดเทากลับมิได้คิดสืบสาวราวเรื่อง ด้วยมีภารกิจสำคัญยิ่งกว่าต้องไปจัดการ ผู้ฝึกยุทธ์อสูรเพียงคนสองคนไม่อาจเทียบกับงานในมือได้ จึงมิอาจปล่อยให้มีเรื่องแทรกซ้อนจนเสียการใหญ่!
จากนั้นก็มุ่งหน้าตรงไปยังประตูนอกเมืองโดยไม่เอ่ยคำใด ครั้นพ้นกำแพงเมืองก็เร่งฝีเท้า ทะยานร่างด้วยท่าร่างอันรวดเร็วปานสายฟ้าแลบมุ่งหน้าสู่แดนไกล