เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 377 ฤทธิ์เทพวิถียุทธ์! เสือขาวคำรามสังหาร! (ตอนปลาย)
'เตาอู๋เฟิงผู้นี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว... ยามเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสถานก่อนหน้านี้ยังซ่อนงำฝีมือไว้อีกรึ? หากข้าต้องรับมือ ย่อมไร้โอกาสชนะโดยสิ้นเชิง ทว่าเมื่อมีผู้อาวุโสถานอยู่ ต่อให้มันเก่งกาจปานใด สุดท้ายก็มีแต่ต้องทอดร่างดับดิ้น!'
ชายชราในชุดคลุมดำเห็นสือปู้พั่วถูกซูฉางคงสังหารคาที่ก็หนาวเหน็บไปทั้งใจ แต่พอเหลือบมองถานโหยวที่อยู่ข้างกาย จิตใจก็พลันสงบลงบ้าง
แม้ซูฉางคงจะมีไหวพริบลูกไม้อยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงปุถุชนเนื้อหนังมังสา ถานโหยวในฐานะผู้อาวุโสสมาคมดับชีพ ผู้หลอมรวมแก่นผลึกอสูรมารระดับสูง ในสมาคมแห่งนี้คนที่จะเอาชนะได้อย่างแน่นอนย่อมมีเพียงประมุขและรองประมุขสองคนเท่านั้น!
ต่อให้ซูฉางคงจะซ่อนงำฝีมือไว้ลึกซึ้งเพียงใด ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของถานโหยวได้เป็นอันขาด!
"เจ้า... เหนือความคาดหมายของข้ามากทีเดียว"
ถานโหยวจับจ้องซูฉางคง ประกายโลหิตจางๆ วาบขึ้นในดวงตา การที่อีกฝ่ายสังหารสือปู้พั่วได้อย่างง่ายดายกลับยิ่งปลุกเร้าให้ตื่นเต้นกระหาย