เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 351 คัมภีร์กระบี่โลหิตล่องลอย! ดาบก้องกระบี่คำราม!
"น่าเสียดายนัก!"
ซูฉางคงลอบทอดถอนใจในอก แสร้งยอมจำนนเพื่อจู่โจมทีเผลอหมายปลิดชีพให้ได้สักคน ทว่าชายชราชุดคลุมดำผู้นี้เป็นถึงทูตของสมาคมดับสูญ ย่อมมิใช่ผู้ฝึกยุทธ์อสูรทั่วไปจะเทียบติด แม้ถูกลอบสังหารกะทันหันก็ยังตอบสนองรับมือได้ทันท่วงที
กระนั้นเขาก็มิได้คว้าน้ำเหลวเสียทีเดียว ดาบเดียวฟันแขนอีกฝ่ายขาดสะบั้น ต่อให้มีร่างอมตะก็ยากจะสมานคืนได้โดยง่าย!
แขนข้างหนึ่งที่ขาดกระเด็น ทำให้ร่างอมตะแห่งอสูรมารของชายชราชุดคลุมดำแทบไร้ประโยชน์ ไม่อาจต่อแขนหรือฟื้นฟูงอกใหม่ได้ทันตา ทั้งยังแฝงความเจ็บปวดเสียดแทงลึกถึงวิญญาณ นั่นทำให้รู้ซึ้งว่า ดาบเมื่อครู่ของอีกฝ่ายแฝงไว้ด้วยเจตจำนงดาบที่ทำลายล้างจิตวิญญาณได้!
"ปรมาจารย์ห้าปราณ?"
ความเปลี่ยนแปลงชั่วประกายไฟแลบนี้ทำเอาทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงพรึงเพริด
เดิมทีชางเหวินอวี่กับพวกต่างนึกเหยียดหยาม 'เตาอู๋เฟิง' ที่รีบร้อนก้าวออกไปยอมจำนน ทว่ายามเข้าประชิด อีกฝ่ายกลับลงมืออย่างไร้ความลังเล ทั้งยังสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้แก่ฉีจิ้นทูตชุดดำได้ถึงเพียงนี้!
แขนที่ร่วงหล่นลงพื้นกับคำอุทานที่หลุดจากปากชายชรา สั่นสะเทือนขวัญผู้คนยิ่งนัก
"ปรมาจารย์ห้าปราณรึ? เตาอู๋เฟิงผู้นี้เป็นปรมาจารย์ห้าปราณเชียวหรือ?"