เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 311 เจตจำนงดาบไร้เทียมทาน! จิตวิญญาณแหลกลาญ! (ตอนปลาย)
ทว่าไม่นาน หลานเฉินและจื่อเม่ยก็พลันตระหนักได้ถึงความผิดปกติ!
"ตุ้บ!"
ตรงรอยตัดที่ลำคอของสยงซาน เลือดอสูรพวยพุ่งทะลัก ร่างกำยำไร้ศีรษะทรุดฮวบลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง โลหิตแผ่กระจายเป็นวงกว้าง
"ตายแล้ว... สยงซานตายแล้วหรือ?" จื่อเม่ยเบิกตากลมโต ใบหน้างดงามฉายแววไม่อยากจะเชื่อราวกับเห็นผี นางรับรู้ได้ว่ากลิ่นอายชีวิตของเขากำลังสลายไปอย่างรวดเร็ว
สยงซานไม่ได้กำลังหยอกเล่นกับศัตรู แต่... ตกตายไปแล้วจริงๆ!
ถูกซูฉางคงฟันเพียงสองดาบก็สังหาร ตัดศีรษะจนขาดสะบั้น ซ้ำร้ายกายอมตะยังไม่รู้ว่าเหตุใดจึงสิ้นฤทธิ์ ตกตายไปในทันที!
"เป็นอย่างที่คิด... เจตจำนงดาบสะกดข่มกายอมตะของอสูรมารได้"
เมื่อมองสยงซานที่นอนตายตาไม่หลับอยู่บนพื้น มุมปากของซูฉางคงก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา