เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 309 เจตจำนงดาบสะท้านภพ! เพลงดาบตัดเหล็กสะเทือนฟ้าดิน! (ตอนปลาย)
ไฟปฐพีจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ดาบนรกเพลิงอย่างไม่ขาดสาย ชั่วเวลาหนึ่งคืนผ่านพ้น ดวงตะวันแรกเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า ทอประกายแสงรุ่งอรุณรำไร เปลวเพลิงตรงปากปล่องภูเขาไฟค่อยๆ มอดดับ ลาวาที่เคยเดือดพล่านกลับคืนสู่ความสงบ
เวลานี้ดาบนรกเพลิงในมือหนานกงหมิงดูดซับไฟปฐพีเข้าไปมหาศาล ทั่วทั้งเล่มแปรเปลี่ยนเป็นสีเขียวอมฟ้าเข้ม ยามเพ่งมองราวกับมีเปลวเพลิงไหลเวียนอยู่ภายในเนื้อดาบ
"ชิ้ง!"
หนานกงหมิงตวัดดาบในมือวูบหนึ่ง คมดาบกรีดผ่านมวลอากาศ ไฟปฐพีร้อนระอุพลันลุกโชนขึ้น เผาผลาญจนอากาศบิดเบี้ยวเป็นระลอก!
ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างใจสั่นสะท้าน "นี่หรือคืออาวุธเทพตัดอสูร?"
"ท่าน... ท่านเจ้าคฤหาสน์... อาวุธเทพตัดอสูรสำเร็จแล้วหรือขอรับ?"
ชายชุดเท้าคนหนึ่งอดเอ่ยถามไม่ได้ แววตาเผยความตื่นเต้นเลื่อมใสระคนตกตะลึง หนานกงหมิงตีอาวุธเทพตัดอสูรขึ้นมาได้สำเร็จจริงๆ หรือ?
"ยังขาดขั้นสุดท้าย" หนานกงหมิงกล่าว แววตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง
"ใครกัน? ออกมาเดี๋ยวนี้!"