เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 ปัญญาหยั่งรู้อันเหนือชั้น! เจตจำนงเทวะหลอมดาบ! (ตอนต้น)
ลู่หยาพาซูฉางคงไปจัดแจงที่พักด้วยตนเอง พร้อมเอ่ยแนะนำ "คฤหาสน์แห่งนี้เป็นที่สำหรับพักผ่อน ส่วนโรงตีเหล็กสร้างอยู่บนยอดเขา เพื่ออาศัยไฟปฐพีจากที่นั่น จะช่วยให้หลอมศาสตราวุธได้สะดวกขึ้นมาก"
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"
ซูฉางคงพยักหน้ารับน้อยๆ
จากนั้นลู่หยาก็พาเขาขึ้นไปดูโรงตีเหล็กบนยอดเขา
โรงตีเหล็กตั้งตระหง่านอยู่เหนือยอดเขา ภายในมีเตาหลอมขนาดยักษ์ตั้งเรียงราย ซูฉางคงมองเห็นลาวาร้อนระอุไหลเวียนอยู่ใต้เตาหลอมเหล่านั้น
"เคร้ง เคร้ง เคร้ง!"
บุรุษร่างกำยำหลายคนเปลือยท่อนบน กำลังควงค้อนทุบตีศาสตราวุธท่ามกลางไอร้อนระอุ
คนเหล่านี้หาใช่ช่างตีเหล็กธรรมดา ทว่าล้วนมีร่างกายแข็งแกร่ง ปราณโลหิตพลุ่งพล่าน ด้วยความที่โรงตีเหล็กตั้งอยู่เหนือไฟปฐพีจนร้อนลวกปานนี้ คนธรรมดาย่อมมิอาจทนหลอมสร้างอาวุธอยู่ที่นี่ได้อย่างแน่นอน
คฤหาสน์อาวุธเทพช่างมั่งคั่งร่ำรวยสมคำร่ำลือ หากเทียบรากฐานแล้วมิได้ด้อยไปกว่าสำนักของผู้ฝึกยุทธ์เลยสักนิด!