เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 เลื่อนขั้นสู่ขอบเขตก่อกำเนิด! วิชาลมหายใจเต่าสะท้านสะเทือนใต้หล้า! (ตอนปลาย)
ซูฉางคงยันกายลุกขึ้นยืน เมื่อหลอมรวมปราณก่อกำเนิดที่ได้จากตำหนักมังกรฉือหลงเสร็จสิ้น ก็ไม่คิดจะรั้งอยู่ต่อ เตรียมตัวออกจากที่นี่ทันที
เกิดแผ่นดินถล่ม ยอดเขาทรุดตัวจนตำหนักถูกฝังกลบ เส้นทางสัญจรพังทลายลงสิ้น หนทางเดียวที่เขาจะออกไปได้ มีเพียงต้องพึ่งพาฝ่ามือคู่นี้ขุดทะลวงขึ้นไปด้านบน เพื่อเปิดทางสู่วิมานภายนอกเท่านั้น!
"ชี่ ชี่!"
สองมืององุ้มดั่งกรงเล็บ จ้วงขุดเข้าใส่ผาหินเหนือศีรษะ เมื่อก้าวสู่ขอบเขตก่อกำเนิด เปิดชีพจรสวรรค์ได้หนึ่งสาย ทั้งยังผ่านการขัดเกลากายาด้วยปราณวิญญาณฟ้าดินมหาศาล ร่างเนื้อจึงแกร่งกล้ากว่าแต่ก่อนชนิดเทียบไม่ติด สองมือจึงจ้วงทะลวงหินผาแข็งแกร่งประหนึ่งกรีดเต้าหู้
เขาขุดช่องทางขนาดพอให้คนลอดผ่านได้หนึ่งคน แล้วปีนป่ายพลางขุดนำร่องขึ้นไปเรื่อยๆ
ตามความรู้สึกของตนเอง เขาขุดต่อเนื่องมาอย่างน้อยหลายวัน และเจาะขึ้นมาเป็นระยะทางร่วมพันเมตรแล้ว
ในที่สุด เมื่อเริ่มสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอากาศบริสุทธิ์จากเบื้องบน ทั้งยังมีละอองหิมะร่วงหล่นลงมา ในใจก็พลันกระจ่างแจ้งว่า ตนได้กลับมาเห็นเดือนเห็นตะวันอีกคราแล้ว!
"ฟู่ ฟู่ ฟู่!"