เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 จื่อเหอเชอ! เคล็ดวิชาฟื้นฟูชีพจรขาดสะบั้น! (ตอนปลาย)
ตลอดสองข้างทางเกลื่อนกลาดไปด้วยซากศพ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเสียดฟ้า ซูฉางคงมิได้ปรายตามองซากศพบนพื้นแต่ประการใด ผ่านศึกนองเลือดลั่วรื่อ เคยเห็นศพเกลื่อนทุ่ง เลือดไหลนองเป็นสายธารมาแล้ว ภาพตรงหน้าจึงไม่อาจทำให้สีหน้าเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย
"ข้างนอก... เกิดเรื่องอันใดขึ้น?"
ภายในโถงใหญ่ ชายชราผมขาวใบหน้าอ่อนเยาว์เปี่ยมด้วยความกังวลและสงสัย เพิ่งจะผล็อยหลับไปก็ถูกความเคลื่อนไหวด้านนอกปลุกจนตื่น
เขาก็คือท่านหมอฮว่าซ่านนั่นเอง
ด้านนอกโกลาหลเหลือเกิน เสียงโห่ร้องเข่นฆ่า เสียงกรีดร้องโหยหวน เสียงร้องขอชีวิตดังไม่ขาดสาย ราวกับกองทัพนับพันนับหมื่นกำลังประหัตประหารกัน หรือจะมีพรรคอื่นหรือแม้กระทั่งทางการบุกโจมตีสำนักเถี่ยซินแล้ว?
ทว่าสิ่งที่ชวนให้ตระหนกยิ่งกว่าคือผ่านไปไม่ถึงครึ่งเค่อ ทุกสิ่งพลันเงียบสงบลง ที่นี่คือเขาเถี่ยซินซึ่งง่ายต่อการป้องกันยากแก่การเข้าตี ต่อให้ขุมกำลังที่บุกมาจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่น่าจะปิดฉากการต่อสู้ได้รวดเร็วปานนี้กระมัง?
"เอี๊ยด!"