เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262 วานรยักษ์น้าวเกาทัณฑ์! พบฮว่าซ่านอีกครา! (ตอนต้น)
"ด้วยความเร็วขนาดนี้ กว่าจะเดินทางจากมณฑลต้าเฟิงไปถึงจงโจว เกรงว่าคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือนกระมัง!"
ขณะนั่งอยู่บนรถม้า ซูฉางคงกระตุกสายบังเหียน ม้าศึกสีดำกำยำล่ำสันควบตะบึงพาตัวรถแล่นไปข้างหน้าตามเส้นทาง เขาประเมินความเร็วในการเดินทางพลางส่ายหน้าพูดไม่ออกในใจ
เส้นทางสัญจรในยุคสมัยนี้หาได้ราบเรียบสะดวกสบายเหมือนยุคปัจจุบัน บางคราวยามสิ้นสุดเส้นทางยังต้องบุกป่าฝ่าดงข้ามเขา การเดินทางจึงกินเวลาเนิ่นนานยิ่ง
ด้วยฝีเท้าและความอึดทนของซูฉางคง ย่อมรวดเร็วกว่าม้าพันธุ์ดีตัวใด ม้ามืดตัวนี้เผยหยางเป็นผู้มอบให้ ย่อมเป็นยอดอาชาที่คัดสรรมาหนึ่งในหมื่น ทว่าก็ยังเทียบไม่ได้กับความเร็วและความอดทนของผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตปราณโลหิต
แต่ด้วยสภาพร่างกายของเขาในยามนี้ ไม่อาจทนรับการเร่งเดินทางเป็นเวลานานได้ จึงจำต้องขี่ม้าหรือนั่งรถม้า อาศัยเวลาค่อยเป็นค่อยไปเท่านั้น
โชคดีที่ตนมีเวลาเหลือเฟือ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ถือเสียว่าได้ชมทิวทัศน์และท่องเที่ยวไปตามทาง