เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 ห้าสัตว์แปลงกาย! อานุภาพไร้เทียมทาน! (ตอนต้น)
ตี๋เหินช่วยจัดการต้นไม้ที่หักโค่นในคฤหาสน์ นำของใช้ในชีวิตประจำวันมาจัดวางให้เรียบร้อย จากนั้นจึงกล่าวลาจากไป
กระทั่งช่วงสายของวันที่สอง พายุหิมะจึงค่อยๆ สงบลง
"ในที่สุดหิมะก็หยุดตกแล้ว รออีกสักสองวันให้หิมะละลาย อากาศอุ่นขึ้นกว่านี้ พอตี๋เหินมาค่อยฝากบอกเผยหยางว่าข้าจะออกเดินทางเสียที"
ยืนอยู่หน้าประตูพลางทอดสายตามองต้นไม้ในสวนที่ถูกหิมะขาวโพลนปกคลุม ยามดวงตะวันลอยเด่น อากาศค่อยๆ แฝงความอบอุ่นขึ้นมาสายหนึ่ง ซูฉางคงลอบรำพึงในใจ
การออกจากเมืองต้าเฟิงโจวมุ่งหน้าสู่จงโจว เพื่อเสาะหาวิชาประสานเส้นลมปราณที่ขาดสะบั้น คือเป้าหมายในยามนี้
"ออกไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยดีกว่า"
เขาผุดลุกขึ้น เปิดประตูคฤหาสน์ แล้วก้าวออกไปเดินเล่นตามถนนสายใกล้เคียง