เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 ปราณแกร่งดาบขยี้เกราะหนา! ศรล่าวิญญาณ! (ตอนปลาย)
หากปล่อยให้ไฉเจิ้งหนีรอดไปได้ในยามนี้ อีกฝ่ายย่อมต้องไปหลบซ่อนตัว คราวหน้าคิดจะตามสังหารก็คงยากเย็นแล้ว!
หากไม่สังหารไฉเจิ้ง ซูฉางคงย่อมไม่สบายใจไปตลอด ถือโอกาสนี้ใช้มันทดสอบปราณแกร่งดาบของตนเสียเลย!
“เจ้ารนหาที่ตายเอง ข้าก็จะสงเคราะห์ให้!”
แววตาสังหารผุดขึ้นบนใบหน้าไฉเจิ้ง เขารู้ดีว่าศรล่าวิญญาณคงถ่วงเวลาหงเจิ้นเซี่ยงได้ไม่นาน อีกฝ่ายอาจย้อนกลับมาได้ทุกเมื่อ ตนจำต้องรีบหนีไปให้เร็วที่สุด ในเมื่อเจ้าเด็กนี่กล้ามาขวางทาง ก็จงตายไปเสีย!
ไฉเจิ้งไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างพุ่งทะยานออกไปทันที กระตุ้นปราณโลหิตในร่างสุดกำลัง หมายสังหารซูฉางคงด้วยความเร็วสูงสุดแล้วหลบหนีไป
“โฮก!”
ท่ามกลางเสียงมังกรคำรามสะเทือนฟ้า ปราณโลหิตของไฉเจิ้งก็ระเบิดออก นิมิตปรากฏขึ้นเป็นมังกรยาวสีเลือดขนาดใหญ่ลอยคว้างอยู่เหนือศีรษะ ร่างขดเป็นวง ล้อมรอบภาพเงาของเตาหลอมเลือนราง แผ่ไอความร้อนระอุออกมาทั่วสารทิศ!