เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 ปะทะเตาหลอมปราณโลหิต! กวางเยื้องกราย อสรพิษเลื้อย! (ตอนปลาย)
นั่นคือบุรุษผู้สวมเกราะเงิน เมื่อมองดูลวดลายดวงดาราขาวกระจ่างบนชุดเกราะ ย่อมบ่งบอกว่าฐานะตำแหน่งในทัพม้าเหล็กต้าเฟิงต้องไม่ต่ำต้อยอย่างแน่นอน เพียงแต่เขาสวมหมวกเกราะไว้ จึงไม่อาจมองเห็นใบหน้าได้ชัดเจน
ซูฉางคงละสายตากลับมาโดยไม่คิดใส่ใจ ปะปนไปกับกลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลังหม่าหง มุ่งหน้าเตลิดหนีไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ พร้อมกับหยิบหน้ากากโลหะสีเงินออกมาจากห่อสัมภาระ ก้มหน้าสวมลงบนใบหน้า ประเดี๋ยวคงเลี่ยงการลงมือไม่ได้แน่ ซ่อนเร้นตัวตนไว้ก่อนย่อมดีที่สุด!
หน้ากากชิ้นนี้เขาใช้โลหะตีขึ้นมาเองตอนที่อยู่ในค่ายกบฏ
กลุ่มคนที่วิ่งตามหม่าหงมีมากถึงหลายร้อยคน
ทว่าเพิ่งจะพ้นเขตเขาอันรกร้าง ขบวนทหารม้าที่ควบตะบึงมาแต่ไกลก็พุ่งเข้าใส่เบื้องหน้า มีจำนวนไม่ต่ำกว่าสองสามพันนาย ทุกคนล้วนสวมเกราะดำ ขี่ม้าศึกร่างสูงใหญ่ แม้แต่ส่วนหัวของม้าก็ยังสวมหมวกเกราะเหล็ก
“ฆ่า! ฝ่าออกไปให้ได้!”