กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 211 ดาบอสูรร่ำไห้! หลอมสร้างอาวุธอสูร! (ตอนต้น)
“ขอรับ”
แม้จะกังขาไม่เข้าใจ แต่ด้วยฐานะเพียงช่างหลอมธรรมดาในฝ่ายหลอมศาสตรา ซูฉางคงย่อมมิอาจซักไซ้ไล่เลียง จึงได้แต่พยักหน้ารับคำ
เขากลับไปเก็บสัมภาระ พลางครุ่นคิดถึงจุดประสงค์ที่ไฉเจิ้งมาตามหาตน ทั้งยังต้องเดินทางไกลไปด้วยกัน ทว่ายามนี้มุทราอสรพิษพฤกษาสลายไปสิ้นแล้ว จึงมิต้องกังวลว่าจะถูกคนตระกูลมู่ตามกลิ่นเจอเมื่อก้าวพ้นค่ายทหาร
“ขึ้นรถ” เมื่อเก็บของเสร็จสรรพ รถม้าคันหนึ่งก็จอดรออยู่ด้านนอก ม้าที่เทียมเป็นม้าศึกชั้นเลิศที่วิ่งได้วันละพันลี้ ไฉเจิ้งซึ่งนั่งอยู่ด้านในเห็นเขามาถึงจึงเอ่ยปากเรียก
“ฮี้!”