เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 วิชาวาฬยักษ์ขั้นเข้าขั้นลึกซึ้ง! วาฬยักษ์แห่งทะเลพิโรธ! (ตอนปลาย)
“หึๆ... ในตระกูลพวกเราน่ะมีอยู่หรอก แต่มันเทียบชั้นได้กับวิชาประจำตระกูลเชียวนะ มีเงินใช่ว่าจะได้เปิดดูเสียเมื่อไหร่!”
บรรดาผู้ฝึกยุทธ์ที่ตระกูลใหญ่ต่างๆ ในเมืองต้าเฟิงโจวส่งมาซื้อโอสถปราณโลหิต ต่างพากันส่ายหน้าเมื่อเห็นภาพนี้ ไม่มีใครคิดว่าซูฉางคงจะหาซื้อสูตรโอสถล้ำค่าพรรค์นี้ได้สำเร็จ
ทางเดียวที่เป็นไปได้ คือต้องยอมทุ่มเงินมหาศาลซื้อแบบที่ปรุงสำเร็จแล้วเท่านั้น!
ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม โอสถปราณโลหิตที่นำมาก็ถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยง ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังคือไม่มีใครยอมขายตำรับยาประเภทปราณโลหิตระดับสูงเลยแม้แต่คนเดียว
“ไว้คราวหน้าค่อยมาใหม่ เวลายังมีอีกถมเถ ช้าเร็วก็ต้องหาซื้อได้” ชายหนุ่มไม่ได้ร้อนใจ หากมาเดือนละครั้ง ช้าเร็วก็ต้องได้เบาะแส ระหว่างนี้ก็ใช้โอสถปราณโลหิตธรรมดาแทนไปพลางๆ ก่อน
เมื่อเก็บข้าวของเรียบร้อย ชายหนุ่มผู้ไร้ซึ่งผลลัพธ์ที่ต้องการจึงอาศัยความมืดมิดเร้นกายจากไป
บนเส้นทางสายเปลี่ยวกลางหุบเขาด้านนอกตลาดมืด ซูฉางคงก้าวย่างไปตามลำพัง
“ใครอยู่ตรงนั้น? ออกมา!”
พลันสายตาตวัดมองไปยังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ก่อนจะตวาดเสียงเย็น