เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 ราชันแห่งวาฬยักษ์! เทพหาญกล้าไร้เทียมทาน! (ตอนต้น)
"ท่าน... ท่านประมุข!"
เมิ่งซังร่างสั่นสะท้าน ภาพความหลังแต่หนหลังผุดพรายขึ้นมาในห้วงคำนึง
ยามแรกเข้าพรรควาฬยักษ์ มันอายุเพียงห้าขวบ เมื่อเทียบกับตนที่ต่ำต้อยยากจน ซือคงหย่งกลับสูงส่งจนไม่อาจเอื้อม ไม่ว่าจะเป็นภูมิหลังตระกูลหรือพรสวรรค์เชิงยุทธ์ ล้วนข่มทับมันจนมิด
เบื้องหน้าซือคงหย่ง มันมีความรู้สึกต่ำต้อยฝังรากลึก นี่จึงเป็นเหตุผลที่มันพยายามปีนป่ายขึ้นสู่ที่สูงอย่างบ้าคลั่ง หมายช่วงชิงตำแหน่งประมุขพรรคมาครอบครอง! เพียงเพราะต้องการพิสูจน์ให้เห็นว่า ตำแหน่งที่ซือคงหย่งนั่งได้ ตนก็ย่อมนั่งได้เช่นกัน!
ทว่าบัดนี้ อีกฝ่ายกลับมายืนปรากฏกายอยู่ตรงหน้าอย่างมีเลือดมีเนื้อ หยาดเหงื่อเย็นเยียบพลันผุดซึมออกมาเต็มหน้าผากโดยไม่รู้ตัว "ซือคงหย่ง... ไม่เป็นอะไรเลยรึ? หรือว่ามันออกจากการเก็บตัวนานแล้ว เพียงเพื่อรอจัดการและกำจัดข้าอย่างชอบธรรม?"
เมิ่งซังอดคิดไม่ได้ว่านี่อาจเป็นกับดัก แผนลวงที่ซือคงหย่งจงใจวางไว้เล่นงานตน และบัดนี้ก็จับพิรุธมันได้คาหนังคาเขาแล้ว!
"ท่าน... ท่านประมุข ที่แท้ท่านไม่เป็นอะไรเลยหรือขอรับ?"
เนิ่นนานกว่าเหลยเจี๋ยหัวหน้าโถงวาฬอัสนีจะได้สติ มันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอ่ยถามด้วยความระมัดระวัง