เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 130 ศรดั่งวายุหวีดหวิว! สิบแปดจอมสลัด! (ตอนต้น)
ศรดอกนี้อย่าว่าแต่เนื้อหนังมังสาเลย ต่อให้สวมเกราะเหล็กก็ยังถูกยิงสังหารได้ในนัดเดียว
ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตม่านบางปราณโลหิตทั่วไปเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศรนี้ล้วนรอดชีวิตยากยิ่ง หรือแม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตควันสัญญาณปราณโลหิตอย่างชีเฉิงหง ขอเพียงทิ้งระยะห่างไว้ ก็ย่อมสามารถใช้การโจมตีระยะไกลบดขยี้จนหมดแรงแล้วยิงสังหารทิ้งได้เช่นกัน!
ซูฉางคงเริ่มฝึกฝนอย่างกระตือรือร้นทันที เขามีกำลังภายในลึกล้ำ วิชาลมหายใจเต่าบรรลุถึงขอบเขตที่แปดแล้ว ขณะที่วิชาธนูวายุอัสนีเน้นการขับเคลื่อนด้วยปราณแท้และปราณโลหิตเป็นหลัก เมื่อฝึกวิชานี้สำเร็จ แม้ไม่อาจเทียบเคียงซือคงหวงได้ทันที แต่ขอเพียงมีฝีมือสักสี่ถึงห้าส่วนของนาง ในยามนี้ก็นับว่าเพียงพอแล้ว
ซูฉางคงยืนฝึกยิงธนูอยู่ตรงหัวเรือ ธนูเหล็กกล้าคันนี้ต้องใช้กำลังแขนหลายร้อยชั่งจึงจะน้าวสายได้ ทว่าเขากลับไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย