เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 ดาบตัดเหล็กขั้นเข้าสู่ความพิศวง! หลอมโลหิตสามครา! (ตอนต้น)
"ล้วนเป็นสิ่งที่ข้าควรทำอยู่แล้ว" ซูฉางคงไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่อันใด ในเมื่อรับผลประโยชน์มา ย่อมต้องยื่นมือช่วยอย่างสุดกำลัง อีกทั้งตนกับเมิ่งซังมีความแค้นต่อกัน การทำให้ฝ่ายนั้นเสียหน้าได้ก็นับเป็นเรื่องดียิ่ง
ทว่าไม่นานนัก ซือคงจ้านพลันเปลี่ยนหัวข้อสนทนาขึ้นมาว่า "ได้ยินหวงเอ๋อร์บอกว่าเจ้าสำเร็จวิชาวาฬยักษ์แล้วงั้นหรือ"
ซูฉางคงลอบระแวดระวังขึ้นมาในใจ ก่อนหน้านี้เคยคาดการณ์ไว้แล้วว่าการที่ตนฝึกวิชานี้อาจนำมาซึ่งปัญหา หรือกระทั่งถูกเสร็จนาฆ่าโคถึก เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นสุดยอดวิชาประจำพรรควาฬยักษ์ บัดนี้อีกฝ่ายได้เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมาจริงๆ
"ขอรับ... บังเอิญได้ฝึกฝนเพราะโอกาสวาสนา" ซูฉางคงผงกศีรษะรับเบาๆ