เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 ดาบดั่งมังกรเหมันต์! ทัพนับพันถอยร่น! (ตอนปลาย)
ท่อนบนของสือจื่อเจียนลอยคว้างออกไป ขาดสะบั้นจากช่วงเอว ร่วงกระแทกพื้นอย่างจัง แขนทั้งสองข้างกลิ้งหลุนๆ ตกตามลงมา โลหิตไหลทะลักย้อมผืนดินจนแดงฉาน!
"ขะ... ข้า ถ้าหากข้าอยู่ในระดับสูงสุด... เจ้าไม่มีทางฆ่าข้าได้! ไม่มีทาง!"
สือจื่อเจียนถูกดาบอันน่าสะพรึงกลัวของซูฉางคงฟันขาดครึ่งเอว ทว่ายังไม่สิ้นใจในทันที เขาเงยหน้ามองซูฉางคง ดวงตาแดงก่ำ คำรามกู่ร้องดั่งคนบ้าคลั่ง เต็มไปด้วยความเคียดแค้น ชิงชัง และความหวาดกลัวต่อความตาย!
หากตอนนั้นตนไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส บัดนี้ก็ยังคงเป็นหนึ่งในกองทหารเสวียนปิงแห่งต้าเฟิง ได้เสวยสุขกับเกียรติยศและคำสรรเสริญเยินยออันไร้ที่สิ้นสุด! หากมิใช่เพราะขอบเขตวิถียุทธ์ถดถอย ไม่ได้อยู่ในระดับสูงสุด มีหรือจะมาตกตายด้วยน้ำมือของสัตว์ร้ายเหล็กที่ยังไม่ถึงแม้กระทั่งขอบเขตปราณโลหิตผู้นี้!