เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 สัตว์ร้ายเหล็กอันป่าเถื่อน! แข็งแกร่งดั่งหินผา! (ตอนปลาย)
เผชิญการซักถามของสือจื่อเจียน ซูฉางคงกดเสียงให้ต่ำลง แผดเสียงแหบพร่าเอ่ยตอบ "ข้าคือสัตว์ร้ายเหล็กแห่งลัทธิบัวดำ พวกเจ้าพรรคอาชาดำปล่อยให้เจ้าหน้าผีนั่นเข่นฆ่าศิษย์ลัทธิข้าตามอำเภอใจ มิคิดจะให้คำอธิบายหน่อยรึ?"
ที่กล่าวเช่นนี้ ย่อมเพื่อปกปิดตัวตน ปั่นหัวศัตรู และสร้างความโกลาหลโดยแอบอ้างเป็นคนของลัทธิ หากอาศัยโอกาสนี้ทำให้ทั้งสองฝ่ายหมากัดหมา พังพินาศไปด้วยกันทั้งคู่ได้ย่อมดียิ่ง!
"ลัทธิบัวดำรึ?"
คำพูดนี้ทำเอาทั้งสือจื่อเจียนและเฉินจ้วงกระตุกเปลือกตา ต่างรู้ดีว่าคนพวกนั้นคือกลุ่มคนบ้าที่ไม่ควรไปตอแย และในเขตเมืองชิงสุ่ย ทั้งสองฝ่ายต่างก็รักษาระยะต่างคนต่างอยู่มาโดยตลอด
ทว่าบัดนี้กลับมียอดฝีมือลัทธิบัวดำบุกมาถึงถิ่น ประกาศกร้าวว่ามาตามล่าแค้นเจ้าหน้าผี!