เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 เลี้ยงดาบร้อยวัน! สัตว์ร้ายเหล็กบุกจู่โจม! (ตอนปลาย)
ซูฉางคงจากเขาชิงจู๋มุ่งหน้ากลับคฤหาสน์เหล็กดำด้วยความพึงพอใจหลังบรรลุเป้าหมาย
เมื่อมาถึงคฤหาสน์ เวลาก็ล่วงเข้าสู่ยามเย็นแล้ว
"เกิดอะไรขึ้น เหตุใดวันนี้จึงเงียบเชียบเช่นนี้"
หน้าประตูคฤหาสน์เหล็กดำ ซูฉางคงขมวดคิ้วมุ่น แม้เป็นยามเย็น ทว่าทั่วทั้งคฤหาสน์กลับเงียบสงัดไร้สรรพสำเนียง ราวกับผู้คนพากันย้ายหนีไปจนสิ้น!
แววระแวดระวังปรากฏขึ้นบนใบหน้า ก่อนจะค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปข้างใน
มั่วเถี่ยเดินไปตามทาง ทั่วทั้งคฤหาสน์เหล็กดำที่เคยครึกครื้น ยามนี้กลับหลงเหลือเพียงเขาตามลำพัง
"ตรงนั้น... คือที่ที่ท่านพ่อเคยสอนข้าตีเหล็ก"
"เคียวเล่มนี้ เป็นเครื่องมือชิ้นแรกที่ข้าตีขึ้นมา ขึ้นสนิมหมดแล้วหรือนี่"
มั่วเถี่ยหยุดฝีเท้าเป็นระยะ ในมือประคองเคียวขึ้นสนิมเล่มหนึ่ง แววตาเปี่ยมล้นด้วยความอาลัยอาวรณ์