เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 รุกคืบดั่งผ่าไผ่! ดาบสังหารเทพหาญกล้า! (ตอนปลาย)
สองดาบปะทะกันอีกครา เฉาหงพลันบังเกิดความรู้สึกเหมือนมีเรี่ยวแรงแต่ไม่อาจระบายออก ดาบของซูฉางคงทั้งรวดเร็วและหนักหน่วง จนพลังของตนยังมิทันได้ระเบิดถึงขีดสุด การปะทะก็โหมเข้ามาเสียก่อนแล้ว
ตึง!
พลังอันหนักหน่วงสายนั้นส่งแรงกระแทกจนเฉาหงเซถอยหลังไปอย่างไม่อาจควบคุม ภายในใจตื่นตระหนกขวัญเสีย เขาจมอยู่กับเพลงดาบมานานถึงสามสิบปี ทว่ายามนี้เพียงแค่ปะทะกันไม่กี่กระบวนท่า กลับตกเป็นรองเสียแล้ว
เพลงดาบตัดเหล็กของซูฉางคงไม่มีลูกเล่นพลิกแพลงอันพิสดาร มีเพียงเร็ว แม่นยำ และอำมหิต เรียบง่ายตรงไปตรงมา ใช้ความเร็วสยบความเชื่องช้า ใช้ความแข็งแกร่งกดข่มความอ่อนแอ!
เฉาหงถอยร่น ขวัญกำลังใจพลันแตกซ่าน ตรงกันข้ามกับซูฉางคงที่โลหิตเดือดพล่าน ปราณแท้โคจรอย่างบ้าคลั่ง เส้นลมปราณบนแขนทั้งสองข้างปูดโปน กล้ามเนื้อขยายพองขึ้นจนเห็นได้ชัด
เพลงดาบตัดเหล็ก ผ่าสะบั้น!
"ตาย!"