เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 คืนเดือนมืดลมพัดแรง! ดาวมรณะลอยเด่น! (ตอนปลาย)
"พอได้แล้วอวี้เจียว เลิกเล่นลูกไม้ไร้ประโยชน์ต่อหน้าข้าเสียที ข้ารู้ดีว่าสตรีเช่นเจ้านั้นเหี้ยมเกรียมราวกับอสรพิษ เพื่อคัมภีร์ลับวิชาบ่มเพาะดาบเล่มนี้ ถึงกับฆ่าล้างตระกูลมือดาบหักผู้นั้น ยามนี้เจ้ามีเพียงสองทางเลือก หนึ่งคือสู้ตายแล้วถูกข้าสังหาร หรือสองคือทิ้งศาสตราวุธ ผนึกตันเถียนตนเอง ยอมจำนนแต่โดยดี! ข้ายังพอเห็นแก่หน้าตาแก่อวี้ซาบิดาเจ้าไว้ชีวิตเจ้าชั่วคราว!"
ทว่าเฉาหงเพียงยกยิ้มมุมปาก มิได้คิดจะเสแสร้งแกล้งตามน้ำกับนางแต่อย่างใด
ใบหน้างดงามของอวี้เจียวยิ่งมายิ่งดูย่ำแย่ ซีดเผือดลงเรื่อยๆ
อีกไม่กี่วันข้างหน้าจะเป็นวันครบรอบวันเกิดอายุครบห้าสิบปีของไป๋เทียนหาว ประมุขพรรคหยกขาว เพื่ออวยพรวันเกิด นางจึงใช้ความคิดวางแผนการบางอย่าง