กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ดาบประกายศีรษะร่วง! ชายชุดเขียวหน้ากากขาว!
ทั้งสามคนล้วนเจตนาร้าย เห็นได้ชัดว่าคิดจะปล้นชิงซูฉางคง พวกมันจับจ้องเขามานานแล้ว
"ของฟรีงั้นหรือ? ชั่วชีวิตข้าไม่ชมชอบวิวาทกับผู้ใด เช่นนั้นก็คงได้แต่ส่งพวกเจ้า... ไปปรโลกแบบให้เปล่า!"
ซูฉางคงไร้อารมณ์ความรู้สึก ประกายเย็นเยียบวาบผ่านในดวงตาทั้งสองข้าง
"คิดจะลงมืองั้นรึ? ข้าเป็นถึงยอดฝีมือครึ่งก้าวสู่ขอบเขตแกร่งภาย..."
ชายหน้ากากม้าสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่เผยออกมา มันแค่นเสียงเย็น ระวังตัวไว้แต่แรกแล้วว่าอีกฝ่ายอาจลงมือฉับพลัน ทว่ารูม่านตากลับหดเกร็งลงอย่างกะทันหัน