เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 ทลายดั่งกิ่งไม้ผุ! บดขยี้ด้วยขอบเขต!
"ฉึก!"
เหยียนซงดวงตามืดบอดจนมองไม่เห็นสิ่งใด ผู้ฝึกยุทธ์ทางขวาตวัดดาบฟันลงมาเฉือนผ่านหัวไหล่ เลือดสาดกระเซ็น บาดแผลลึกจนเห็นกระดูกปริแตกออกทันที
เหยียนซงลอบอุทานในใจว่าแย่แล้ว เขารีบถอยร่นเข้าไปคุดคู้อยู่ตรงมุมผนัง เพื่อจะได้ตั้งรับเพียงการจู่โจมจากด้านหน้าเท่านั้น
"ฆ่ามัน!"
พวกซุนปู้เหวินทั้งสามคนเห็นอีกฝ่ายพลาดท่าก็ฮึกเหิมอย่างยิ่ง พากันกู่ร้องคำรามรุกไล่เข้าไปใกล้ หมายจะรุมสับให้แหลกคามือ
แม้ดวงตาจะมองไม่เห็น ทว่าเหยียนซงบรรลุถึงขอบเขตแกร่งภายในระดับสูงสุด ทั้งยังฝึกฝนกำลังภายใน อวัยวะภายในแข็งแกร่ง ประสาทสัมผัสทั้งห้าว่องไวยิ่ง อาศัยเพียงเสียงแหวกอากาศก็จับทิศทางได้ จึงคำรามลั่นพลางควงดาบในมือสกัดจนกลายเป็นม่านดาบ
"เคร้ง เคร้ง เคร้ง!"