กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 อาชาดำ หยกขาว! จิตสังหารดั่งโลหิต!
"หนี... รีบหนีเร็ว!"
หยางเฉาตะโกนลั่น ตระหนักดีว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพรรคอาชาดำ มีเพียงการหนีเท่านั้นจึงจะรักษาชีวิตไว้ได้!
"หนี!"
คนที่ยังรอดชีวิตและผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ แม้ในใจจะทั้งโศกเศร้าทั้งเคียดแค้นระคนกัน แต่เพื่อเอาชีวิตรอด ต่างก็รีบเตลิดหนีไปทางทิศอื่นอย่างไม่คิดชีวิต
"นายน้อยสือ จะให้ตามไปหรือไม่ขอรับ?"
ในแนวป่ามีคนอยู่เกือบร้อย หนึ่งในนั้นเอ่ยถามชายฉกรรจ์วัยสามสิบเศษข้างกายอย่างนอบน้อม
ชายฉกรรจ์ผู้นี้กล้ามเนื้อปูดโปนเป็นมัด แม้จะสวมเสื้อผ้าหลวมโพรกก็ยังไม่อาจบดบังมัดกล้ามที่ดันจนตึงเปรี๊ยะ ที่เอวเหน็บดาบเล่มใหญ่ซึ่งยังไม่ได้ถอดจากฝักไว้เล่มหนึ่ง!