กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 ราชสีห์ล่ากระต่าย! จิตสังหารปะทุ!
ท่าทียอมจำนนของซูฉางคงทำให้โจรทั้งสามชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่แววตาจะฉายประกายดูแคลนออกมาจางๆ
"ไอ้เด็กนี่ตัวสูงใหญ่กำยำแท้ๆ แต่กลับขี้ขลาดตาขาวสิ้นดี"
ชายร่างผอมสูงเอ่ยขึ้นด้วยความเหยียดหยาม
ทว่าก็สมควรอยู่ เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับโจรดักปล้นถืออาวุธครบมือถึงสามคน ย่อมต้องหวาดกลัวจนแข้งขาอ่อนแรงเป็นธรรมดา ไหนเลยจะกล้าคิดต่อกรเป็นอื่น?
ในบรรดาโจรทั้งสาม ชายที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้ากระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียม "เจ้าหนู โทษดวงแกที่ซวยเองเถอะที่ต้องมาเจอพวกข้า! แต่วางใจได้ ข้าลงมือเร็ว ไม่ทำให้ทรมานมากหรอก!"