เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0047 มหาสงครามหุบเขา (สอง)
ทันทีที่ผู้บัญชาการกองทัพพิทักษ์เมืองได้ยินชื่อค่ายโจรที่โจวชางเอ่ยถึง ก็พลันเปิดปากกล่าวขึ้นในทันที
“ค่ายมังกรเหินหรือ? พวกเจ้ากำลังรนหาที่ตาย หัวหน้าใหญ่จงหงจวิ้นของพวกเจ้ามิได้บอกกล่าวแก่พวกเจ้าดอกหรือ? ไม่แหกตาดูเสียบ้างว่านี่คือขบวนรถม้าของผู้ใดถึงได้กล้าบุกมาปล้นชิง ข้าเดาว่าพวกเจ้าคงแอบมากันโดยพลการกระมัง หัวหน้าใหญ่ของพวกเจ้าคงจะไม่รู้เรื่องด้วยเป็นแน่”
“หากพวกเจ้ายอมล่าถอยไปเสียตอนนี้ ข้าจะไม่เอาความเรื่องที่ผ่านมา แต่หากพวกเจ้ายังคงดื้อรั้นไม่ยอมตื่นรู้ เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
“โอ้ ไม่เกรงใจรึ ข้าเองก็อยากจะดูนักว่าเจ้าจะไม่เกรงใจได้สักเพียงใด ส่วนเรื่องจงหงจวิ้นนั้น หากเจ้าอยากจะไปพบเขานัก ข้าก็สามารถส่งเจ้าเดินทางไปได้ เมื่อไปถึงยมโลกแล้วก็อย่าลืมฝากความระลึกถึงของข้าไปบอกเขาสักคำด้วยเล่า”