เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0042 งานเลี้ยงจวนราชัน
พลันปรากฏร่างของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่หล่อเหลาเป็นเลิศในชุดขาวสะอาดสะอ้านดุจหิมะ ภายใต้คิ้วกระบี่ที่ได้รูปไม่เข้มหรือจางจนเกินไปคือดวงตาเรียวยาวดั่งสายน้ำไหลรินในยามวสันต์ ดูอบอุ่นอ่อนโยนราวกับต้องสายลมฤดูใบไม้ผลิ สันจมูกโด่งเชิดตั้งตรงดั่งขุนเขาเขียวครามอันไกลโพ้น ริมฝีปากบางสีค่อนข้างจางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยที่มุมปาก แม้จะเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ทว่าด้วยเหตุแห่งวิชาบำเพ็ญของเขา จึงส่งผลให้ทุกอากัปกิริยาแฝงไว้ด้วยความดุดันทรงอำนาจสายหนึ่ง รอบกายแผ่บารมีแห่งจักรพรรดิออกมาอย่างเลือนราง
ผู้คนในลานเรือนพักเมื่อเห็นการมาถึงของเย่อวิ๋น ต่างก็พากันลุกขึ้นยืนจับจ้องมองมาที่เย่อวิ๋น จากนั้นทุกคนก็เอ่ยปากขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน
“พวกข้าน้อมรับเสด็จท่านราชัน ขอท่านราชันทรงพระเจริญพันปี!”
“ทุกท่านมิต้องมากพิธี อย่าได้เกรงใจ เชิญนั่งลงเถิด”
เย่อวิ๋นทำความเคารพตอบกลับทุกคนพลางเอ่ยขึ้นอย่างถ่อมตน