เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0036 ชะตากรรมของซุนอวี่เวย
สองชั่วยามต่อมา
ภายในลานของจวนราชันพิทักษ์เหนือ
ยามนี้เย่อวิ๋นกำลังนั่งอยู่ข้างโต๊ะหินภายในลาน ในมือถือคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่ง พลางอ่านไปพลางกินผลไม้สดใหม่ที่สาวใช้เตรียมไว้ให้
ยามนั้น เย่อวิ๋นแลเห็นสตรีบาดเจ็บที่ผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เรียบร้อยแล้วกำลังเดินมุ่งหน้ามาทางลานบ้านโดยมีสาวใช้เป็นผู้นำทาง สตรีบาดเจ็บที่ผ่านการอาบน้ำผลัดเปลี่ยนอาภรณ์มาแล้วปราศจากสภาพสะบักสะบอมดังเช่นก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง ยามนี้เมื่อมองดูโดยรวมแล้วใบหน้าของนางมีเลือดฝาดอมชมพู รูปโฉมงดงามยิ่งนัก ไหนเลยจะเหลือเค้าความดุดันเฉียบคมของคนในชุดดำที่ถือของมีคมเมื่อคืนนี้อยู่แม้นเพียงครึ่งส่วน
ยามนี้ดูคล้ายกับคุณหนูตระกูลใหญ่ที่งดงามหาใดเปรียบและว่านอนสอนง่ายเสียมากกว่า
“ตึกตึก... ตึก... ตึกตึกตึก...”
เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
“ข้ารับใช้ถวายบังคมท่านราชัน คุณหนูผู้นี้อาบน้ำผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เสร็จแล้วบอกว่าอยากเข้าพบท่านราชัน ข้ารับใช้จึงได้พานางมาเจ้าค่ะ”
เสียงรายงานแผ่วเบาของสาวใช้ดังแว่วมา