เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0033 ตระกูลซ่างกวน
ยามเย่อวิ๋นร่ายบทกวี《บทเพลงชายชาตรี》นี้ออกมาอย่างต่อเนื่อง หอศาลาที่เดิมทีอึกทึกครึกโครมอย่างยิ่งกลับพลันเงียบสงัดลงจนน่าใจหาย แม้เข็มตกก็ยังได้ยิน
แม้กระทั่งหวังเฟิ่งที่เมื่อครู่ยังส่งเสียงโวยวายไม่หยุด บัดนี้ก็ตกอยู่ในสภาวะตื่นตะลึงถึงขีดสุด นางจ้องมองเย่อวิ๋นด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ บทเพลงชายชาตรีเพียงหนึ่งบทกลับถ่ายทอดท่วงท่าและปณิธานแห่งบุรุษเพศออกมาจนหมดสิ้น
เพียงบทกวีบทเดียวนี้ บทกวีทั้งหมดที่เหล่ายอดยุทธ์รุ่นเยาว์ผู้เข้าร่วมการประลองบุ๋นในศาลาแก้วผลึกแห่งนี้รจนาขึ้นในวันนี้ ล้วนไม่อาจเทียบได้แม้แต่ครึ่งหนึ่งของบทกวีบทนี้เลย
หวังเฟิ่งขบคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคนเสเพลไร้ยางอายปานนั้น เหตุใดจึงมีพรสวรรค์ล้ำเลิศเพียงนี้ ถึงขั้นเขียนบทกวีที่งดงามตระการตาไร้เทียมทานเช่นนี้ออกมาได้