เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0014 เพลิงโทสะของหวังเวย
ทางฝั่งตะวันตกของเมืองเจิ้นเป่ย มีคฤหาสน์หรูหราซึ่งกินอาณาบริเวณกว้างขวางใหญ่โตยิ่งนักตั้งตระหง่านอยู่ ณ ที่แห่งนี้
ตระกูลหวัง ก็คือเจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้
ยามนี้ เจ้าตระกูลหวังนามว่าหวังเวยกำลังอยู่ภายในโถงรับรองใหญ่ เพื่อต้อนรับแขกผู้ทรงเกียรติคนสำคัญยิ่งผู้หนึ่ง
“ศิษย์พี่เซี่ย นี่คือชาวิญญาณระดับสูงสุดที่ข้าทุ่มเทแรงกายแรงใจ ส่งคนเข้าไปเสาะหาในมหาภูผาสิบหมื่นอย่างยากลำบากกว่าจะได้มา ขอศิษย์พี่เซี่ยโปรดลิ้มลองดูสักคราเถิด”
หวังเวยเอ่ยกับบุรุษวัยกลางคนในชุดแพรพรรณด้วยความนอบน้อม
ในยามปกติภายในเมืองเจิ้นเป่ยแห่งนี้ หวังเวยผู้เคยเปี่ยมด้วยอำนาจราชศักดิ์และแผ่รัศมีครอบงำผู้คน บัดนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าบุรุษวัยกลางคนในชุดแพรพรรณผู้ถูกเรียกว่าศิษย์พี่เซี่ย ท่าทีของเขากลับลดต่ำลงอย่างยิ่งยวด!
หวังเวยผู้นี้ ในวัยเยาว์เคยโชคดีได้กราบเข้าเป็นศิษย์ของขุมอำนาจสำนักในยุทธภพแห่งหนึ่งที่เรียกว่าสำนักทำลายแก่นแท้