กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 เรื่องในอดีตของเอ๋าชิ่ง
“ครืน ครืน ครืน ครืน ครืน... ครืนห่าเอ๊ย!”
“พวกที่ฝึกตนพวกนี้ไม่มีมารยาทกันสักคน ทำเสียงดังขนาดนี้ไม่รบกวนชาวบ้านหรือไง จะทะลวงขอบเขตก็ไม่รู้จักหาที่ที่ไม่มีคนอยู่?”
อี้เฟิงมองความเคลื่อนไหวที่ครืน ๆ ไม่หยุดอยู่ตรงขอบฟ้าไกล แล้วปล่อยเสียงด่าพึมพำออกมาชุดหนึ่ง
ด่าพลาง อี้เฟิงก็เดินไปทางด้านหลังโรงฝึกยุทธ์
ตาแก่อู๋กับอีกสองคนยังขุดปรับพื้นดินอยู่ ถึงจะไม่เร็วแต่อี้เฟิงก็ไม่ถือสา ยังไงพวกเขาสามคนก็อายุปูนนี้แล้ว แถมยังเป็นงานเหมาอีก โดยรวมก็ถือว่าทำกันไปตามขั้นตอน ไม่วุ่นวาย
แต่หลู่ต๋าเซิงกลับทำให้เขาเริ่มมองด้วยสายตาเปลี่ยนไปนิดหน่อย