กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 เคราะห์ร้ายที่ไม่ได้ก่อ
แต่พอเขาเข้าไปใกล้เท่านั้น ดวงตาก็เบิกโพลง แทบจะถลนออกมา
เหมือนได้เห็นอะไรที่น่ากลัวสุด ๆ เหงื่อเย็นผุดพรายไปทั้งตัว
ร่างกลางอากาศตวัดโค้งได้สวยเป๊ะ แล้วใช้ความเร็วที่ไม่เคยทำได้มาก่อนเผ่นหนีไปไกล
แต่ว่า
เขาบินออกไปได้แค่ครึ่งจั้ง จู่ ๆ ตัวก็เย็นวาบสั่นสะท้านขึ้นมา พร้อมกันนั้นก็มีแรงบางอย่างมากระทำกับตัวเขา ดึงเขากลับไปข้างหลัง
“ตูม!”
กระแทกลงพื้นอย่างแรง