กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ลมฝนในโลกนี้ ไม่เข้าตาเขา
“อะไรนะ?”
คำพูดของอี้เฟิงทำให้อู๋หย่งหงที่หน้าซีดเหี่ยวอยู่แล้วเบิกตากว้างขึ้นทันที มองอี้เฟิงด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความหวัง
“นายท่าน ท่าน...ท่านหมายความว่า บาดแผลของข้ายังรักษาให้หายได้หรือ?”
อู๋หย่งหงส่งเสียงออกมาอย่างสั่นเครือ ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นจนห้ามตัวเองไม่อยู่
“ได้อยู่แล้ว ถึงจะหนักไปหน่อย แต่ก็ไม่ถึงขั้นรักษาไม่ได้ วางใจเถอะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร” อี้เฟิงพูดเบา ๆ