กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 นั่นแหละที่เขาเรียกว่าซวยจนทุลักทุเล
เกือบจะในทันทีเลย
หนิงเสวียนอู่ก็ถูกดึงกลับมา สายตาสี่คู่ที่เต็มไปด้วยความนัยจ้องเขม็งมาที่เขา
หนิงเสวียนอู่ถึงกับประหม่าจนไม่ไหว
เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก ในใจกังวลจนแทบจะกระโดดออกมา
หลายปีแล้ว หลายปีแล้วที่ไม่ได้ลิ้มรสความกลัวแบบนี้ ทั้งที่หินสะเทือนฟ้าสมบัติของเขาอยู่ใต้เท้าเขานี่เอง ผ้าคลุมวายุฉับไวก็ถูกวางทิ้งไว้ข้าง ๆ เอื้อมมือก็คว้าได้ แต่เขากลับไม่กล้าแม้แต่จะเหลียวมองอีกที