กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ปรมาจารย์ที่แกล้งเป็นของไร้ค่าท่องโลกมนุษย์
“ท่านปรมาจารย์อี้ อาหารฝีมือท่านอร่อยเหลือเกินขอรับ” บรรพจารย์ภูเขาชิงซานหน้าแดงระเรื่อ ไม่คิดเลยว่าจะได้เข้าครัวกับท่านผู้อาวุโสอย่างอี้เฟิง แถมยังได้นั่งกินข้าวฝีมือเขาด้วยกันอีก
ตอนนี้เขาอิ่มใจจนบอกไม่ถูก
ได้สนิทกับท่านผู้อาวุโสระดับนี้ ถ้าเล่าออกไป หลานของเขาก็เอาไปคุยโม้ได้ทั้งชีวิตแล้ว
“ข้าขอคารวะท่านสักจอกขอรับ”
บรรพจารย์ภูเขาชิงซานลุกขึ้นยืน รินเหล้าให้อี้เฟิงอย่างนอบน้อม แล้วชิงดื่มจนหมดจอกก่อน