ตอนที่ 249 พินัยกรรม

คุณปู่หลินค่อย ๆ คลี่กระดาษจดหมายที่เหลืองกรอบและยับย่นออกมา แล้วกล่าวต่อด้วยสีหน้าสงบ

“เขาเป็นเด็กที่พ่อแม่ของผมรับฝากเลี้ยงไว้เพียงไม่กี่วัน ในยุคสงคราม โดยมีผู้อพยพหนีภัยมาฝากฝัง

ฉบับที่ผมถืออยู่ในมือนี้ ก็คือจดหมายที่สามีภรรยาคู่นั้นเขียนด้วยลายมือตนเองตอนฝากลูกไว้กับพ่อแม่ของผม

แต่ต่อมาไฟสงครามลุกโชน สถานการณ์บ้านเมืองปั่นป่วนไม่สงบ

สามีภรรยาคู่นั้นหายเงียบไปในสงคราม ไม่มีข่าวคราวอีกเลย ไม่เคยกลับมาตามหาเด็กคนนั้นอีก

พ่อแม่ของผมเป็นคนใจบุญเมตตา จึงรับเขาไว้ข้างกาย

เลี้ยงดูเขามาจนโตราวกับลูกในไส้ ให้ทั้งฐานะของตระกูลหลินและชีวิตที่มั่นคงแก่เขา”