ตอนที่ 246 ไม่คาดคิด

คุณปู่หลินกำลังยิ้มเต็มหน้าอยู่กับอันอันน้อยในอ้อมแขน

แต่พอเหลือบเห็นคนที่มาถึงหน้าประตูบ้านในวินาทีนั้น

รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายวับในทันที สีหน้าจึงตกลงมาทันควัน

เพราะวันนี้เป็นวันดีวันเกิดครบแปดสิบปีของตัวเอง แขกเหรื่อเต็มบ้านเต็มเรือน

ไม่อยากทำให้ทุกคนหมดอารมณ์ และไม่อยากโมโหในวันเกิด

เขาเพียงกวาดตามองคนที่มาแวบเดียวอย่างเฉย ๆ

“ในเมื่อมาแล้ว ก็หาที่ว่างสักที่แล้วนั่งลงเถอะ”

หลินซิ่วลี่ไม่มีความเกรงใจสักนิด และไม่สนสายตาอันไม่เป็นมิตรรอบตัวเลยแม้แต่น้อย

เดินตรงไปหาที่นั่งที่เด่นชัดแล้วนั่งลง

ดวงตาคู่นั้นกวาดมองไปทั่วงานเลี้ยงที่คึกคักอย่างไม่เกรงใจ สายตาเย่อหยิ่งและจู้จี้จุกจิก