กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทั้งสองเดินช้า ๆ เคียงบ่าเคียงไหล่ออกจากสถานีรถไฟ น้องชายสองคนของลู่เฉิงเจ๋อเดินตามหลัง มองหน้ากันไปมา เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด
สุดท้ายก็แอบขับรถไปคืนรถกันเงียบ ๆ
เซี่ยฟางอวี๋กลับถึงบ้านถึงได้รู้ว่ามี้น้องชายสองคนของลู่เฉิงเจ๋อไม่ได้ตามกลับมาด้วย
ลู่เฉิงเจ๋อสังเกตเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าน้องชายสองคนแยกไปคืนรถก่อน เมื่อเห็นเซี่ยฟางอวี๋มีสีหน้าสงสัยก็อธิบายเบา ๆ:
“พวกเขาไปคืนรถกันแล้ว”
“ฉันยังคิดว่าจะขอบคุณพวกเขาดี ๆ ให้พวกเขาอยู่กินข้าวง่าย ๆ ที่นี่สักมื้อ”
เซี่ยฟางอวี๋รู้สึกเกรงใจอยู่ไม่น้อย คนอื่นช่วยตั้งครึ่งวัน แต่เธอกลับไม่ทันสังเกตว่าพวกเขาไปตอนไหน
ยังไม่ได้เอ่ยคำขอบคุณสักคำ
ลู่เฉิงเจ๋อรีบรับคำ: