กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่เฉิงเจ๋อเหลือบมองกระสอบป่านในมือ
“เป็นอาหารทะเลแห้งที่เพื่อนของผมที่นี่ให้มา ไม่รู้คุณชอบกินไหม เดี๋ยวผมแบ่งครึ่งหนึ่งให้คุณลองชิม
ถ้ากินได้เคยปากแล้ว ผมจะไปขอแลกเพิ่มจากเพื่อนมาให้”
“ไม่ต้องหรอก วันนี้ฉันไปเดินตลาดนัดแถวนี้ เห็นคนขายอาหารทะเลแห้งกันเยอะแยะ
ตอนกลับฉันซื้อเพิ่มอีกหน่อยก็ได้ ไว้ซื้อให้พี่ ๆ เขาได้ลองชิมด้วย”
เซี่ยฟางอวี๋มีของในมิติล้นเหลือ จะต้องให้ลู่เฉิงเจ๋อช่วยซื้อให้อีกทำไม
ลู่เฉิงเจ๋อฟังน้ำเสียงของเซี่ยฟางอวี๋ก็รู้ว่าหมายความว่าเธอชอบกิน
“ถ้าคุณต้องการปริมาณมาก ผมช่วยถามหาช่องทางให้ได้ จะได้ไม่ต้องไปเบียดซื้อที่ตลาดเอง