กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลบหลีกผู้คนที่เดินเบียดเสียดไปมา ปลายนิ้วแตะแขนเธอเบา ๆ
เซี่ยฟางอวี๋เดินอยู่ข้างกายเขา สายตามองไปทั่วทุกมุมของสถานีรถไฟ
ทุกภาพคุ้นตาอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของยุคนั้น
ในใจเธออดทอดถอนใจไม่ได้ ใครจะไปคิดว่าชาตินี้เธอจะได้จับมือกับลู่เฉิงเจ๋อสร้างโรงงานด้วยกัน
ทั้งหมดนี้ราวกับความฝันหวานที่เกินจริง ทว่ากลับเกิดขึ้นตรงหน้าอย่างเป็นรูปธรรม
ทุกคนเดินฝ่าฝูงคนที่วุ่นวายไปตลอดทาง จนหาตู้นอนได้อย่างราบรื่น
ลู่เฉิงเจ๋อวางสัมภาระแต่ละชิ้นบนชั้นวางของอย่างว่องไว
แล้วยังควักไข่ต้มใบชาที่ต้มเตรียมไว้ล่วงหน้า ไข่ต้ม และกระติกน้ำที่บรรจุน้ำต้มสุกจนเต็มออกมาจากกระเป๋าใบเล็กที่พกติดตัว
“ฟางอวี๋ เธอกินอะไรรองท้องก่อน ตอนเย็นผมจะไปซื้ออาหารร้อน ๆ ที่ตู้เสบียงเอง”