ตอนที่ 196 ประโยชน์ของเศษผ้า

ทุกคนเดินออกจากห้องสอบ เหลือเพียงความเบาสบายทั้งตัว

“ในที่สุดก็สอบเสร็จ!”

หลินเสี่ยวเสี่ยวบิดขี้เกียจ แล้วกระโดดโลดเต้นเข้ามาหาเซี่ยฟางอวี๋

“ฉันนึกว่าต้องรอสองสามปีถึงจะได้กลับเข้าเมือง ที่ไหนได้แค่ปีกว่าก็ได้กลับแล้ว พอพูดถึงก็ยังคิดถึงคุณยายจ้าวกับคนอื่น ๆ อยู่นะ”

เธอรู้สึกจากใจจริงว่าตัวเองโชคดี ต่างจากพี่ ๆ ในลานบ้านเดียวกันที่ลงชนบทแล้วค่อยกลับไป

พวกนั้นกลับไปแล้วไม่ใช่แค่ตัวดำปี๋ ยังผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก

เธอไม่ใช่แค่ไม่ดำ ยังอ้วนขึ้นหลายชั่ง

เธอรู้แก่ใจว่านอกจากพี่ชายจะจัดการให้แล้ว ยังมีการดูแลจากบ้านคุณยายจ้าวด้วย