กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ใช่เลย ยายเฒ่าฟางบอกว่าวันนั้นไอ้หนูเซี่ยแทบจะเข้าไปหอมแก้มสหายลู่ พูดซะเห็นภาพเป็นตุเป็นตะ พวกฉันเลยเชื่อคำเธอไงล่ะ”
“……”
บนโลกนี้ไม่มีความสัมพันธ์ไหนมั่นคงจริง ๆ
นี่ไง ตอนนี้กลุ่มนินทากลุ่มเล็ก ๆ นี้ก็เริ่มโยนความผิดให้กันทั้งกลุ่ม
ยายเฒ่าฟางที่เมื่อครู่ยังเอะอะโวยวายเก่งที่สุด พอได้ยินทุกคนเทความผิดมาที่ตัวเองก็ตกใจจนขาอ่อน
“ฉัน…ฉัน…ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่กล้าอีกแล้ว”
เธอพูดพลางตัวสั่นเทา คลานตะเกียกตะกายมาที่ข้างเซี่ยฟางอวี๋ ยื่นมือกอดขากางเกงเธอไว้แน่นเพื่อขอโทษ:
“ไอ้หนูเซี่ย เธออย่าไปถือสาคนแก่อย่างฉันเลย
ปากเสีย ๆ ของฉัน ต่อไปไม่กล้าพูดพล่อย ๆ อีกแล้ว ครั้งนี้แล้วก็แล้วกันไปนะ”