ตอนที่ 158 ตายไปด้วยกัน

พ่อเซี่ยอยากหลบ แต่ในห้องเต็มไปด้วยคนที่จ้องเขม็งใส่เขา ไม่มีที่ให้ซ่อนเลย

สุดท้ายแม้แต่แรงจะกระโดดหนีก็ยังไม่มี ได้แต่ขดตัวกอดหัวนอนอยู่บนพื้นปล่อยให้คุณตาจ้าวตี

แม่เซี่ยเห็นพ่อเซี่ยถูกตีหนักขนาดนั้นก็ทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้น ร้องขอความเมตตาติด ๆ:

“พ่อ หยุดก่อน หยุดมือก่อน!

เขาเป็นลูกเขยของพ่อนะ พ่อใจร้ายขนาดนี้เลยหรือ อยากตีเขาให้ตายจริง ๆ หรือไง?”

คุณตาจ้าวไม่สนใจเลย ไม้คานเอียงไปทางหนึ่ง ตกลงบนตัวแม่เซี่ยเต็มแรง

ชั่วขณะนั้นแม่เซี่ยทั้งเจ็บทั้งไม่อยากเชื่อ

ตอนเด็ก ๆ เธอซนแค่ไหน ก็ไม่เคยถูกพ่อแม่ตีแบบนี้